Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Οι νοσηλευτές δεν αντέχουν άλλο stress...


της Κατερίνας Ψαθά

Η συνεχής μείωση του προσωπικού των νοσοκομείων καθιστά αναγκαία την αναφορά στις συνθήκες ασφαλείας αρρώστων και νοσηλευτών. Δεν γίνεται να βγαίνει η δουλειά με λιγότερο από το προσωπικό ασφαλείας. Σε αρκετά νοσοκομεία τις αργίες οι τραυματιοφορείς εκτελούν βάρδια σε πέντε τμήματα. Το προσωπικό μειώθηκε λόγω θανάτων, συνταξιοδοτήσεων, «διαθεσιμότητας».

Στις παθολογικές κλινικές τη νύχτα δουλεύουν δύο νοσηλευτές για 40 ασθενείς . Στην αιμοδοσία ένας νοσηλευτής απόγευμα και αργίες να εξυπηρετεί διασταυρώσεις, μεταγγίσεις, σ’ όλο το νοσοκομείο. Στις ουρολογικές – οφθαλμολογικές (που συνήθως συλλειτουργούν), ένας νοσηλευτής απόγευμα, νύχτα. Στις ορθοπεδικές (πάνω από 20 κλίνες) τις αργίες καλύπτουν 2 νοσηλευτές, ενώ τις νύχτες μόνο ένας. Για την ασφάλεια των ασθενών, η ευθύνη βαραίνει τον νοσηλευτή.

Ο νόμος για την 12ωρη υποχρεωτική ανάπαυση των νοσηλευτών ποτέ δεν εφαρμόστηκε και έτσι οι συνάδελφοι ασθμαίνοντας εκτελούν τις βάρδιες απόγευμα πρωί- νύχτα-νύχτα, (3μμ-11μμ, 7πμ-3μμ, 11μμ-7 πμ, 11μμ-7πμ) ενώ πολλές φορές δεν παίρνουν ούτε τα ρεπό της εβδομάδας σε περίπτωση ασθένειας συναδέλφων για να βγει το πρόγραμμα.

Η αναλογία ασθενών –νοσηλευτών πρέπει να εφαρμοστεί για να εξασφαλιστεί πρώτα η ασφάλεια των ασθενών και έπειτα των νοσηλευτών, ψυχική και σωματική ,γιατί δεν υπάρχει κανένας να υπερασπιστεί τον νοσηλευτή, σε μια περίπτωση διεγερτικού ασθενούς ή ψυχικά άρρωστου (βιαστής –δολοφόνος, νοσηλεύτηκε πρόσφατα).

Ο γιατρός δεν είναι πάντα παρών στην κλινική, έρχεται εφόσον η νοσηλεύτρια παρατηρήσει αλλαγή στην κατάσταση του αρρώστου. Ο νοσηλευτής εξαντλημένος μπορεί να ζαλιστεί, να νυστάξει, να πέσει, σε κλινικές που οι ασθενείς είναι καθηλωμένοι ή βαριά πάσχοντες (στα επαρχιακά νοσοκομεία σπάνια έχει αποκλειστικές νοσηλεύτριες) θα πρέπει να έρθει η πρωινή βάρδια να μας βρει.

Αυτό πρέπει να σταματήσει και να διοριστεί προσωπικό για να αποφευχθεί η περίπτωση του ανθρώπινου λάθους λόγω κούρασης και όχι λόγω ανικανότητας. Ένας οδηγός που προκαλεί τροχαίο ατύχημα και πολλές φορές το πληρώνει με την ίδια του τη ζωή ή μένει ανάπηρος δεν σημαίνει ό,τι δεν ξέρει να οδηγεί .

Ενώ συνεχώς απαιτούν οικονομία στα υλικά, παρά τις ήδη μεγάλες ελλείψεις, μας ζητάνε να εφαρμόσουμε πρωτόκολλα που χρειάζονται διπλάσια υλικά, προσωπικό και πολλαπλάσιο χρόνο. Φαίνεται ότι ορισμένοι είναι έξω από τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα.

Οι νοσηλευτές, οι οδηγοί ασθενοφόρων, οι γιατροί και οι άλλοι υγειονομικοί δεν είχαν και δεν έχουν «δημοσιουπαλληλική νοοτροπία» δεν σταματούν ποτέ μπροστά στη σκληρή δουλειά, υπερωρίες, αργίες, ανθυγιεινή εργασία, σωματική εξουθένωση και ψυχική φθορά, μας αμείβουν με μισθούς που καταρρακώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, χωρίς να μπορούμε να καλύπτουμε βασικές βιοποριστικές ανάγκες ( έξοδα μετακίνησης, εφορία, θέρμανση, ΔΕΗ , υγιεινό φαγητό).

Αυτοί που καλούνται να ανακουφίσουν τον ανθρώπινο πόνο, δεν αντέχουν πια!! έχασαν το μεράκι και το χαμόγελο. Ας μην βλέπουμε λοιπόν μόνο ότι μας συμφέρει και μας λένε οι διορισμένες διοικήσεις κύριε υπουργέ (Λοβέρδε, Λυκουρέντζε,..). Χωρίς κατάλληλη οργάνωση ,στελέχωση , δίκαιη αποτελεσματική ηγεσία και έλεγχο οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Θα ανατρέψουν την κατάσταση και θα ζήσουν με αξιοπρέπεια και όχι με σκυμμένο το κεφάλι.

- Η Κατερίνα Ψαθά είναι εργαζόμενη στο Νοσοκομείο Ξάνθης

Aναδημοσίευση από τη σελίδα ygeionomikoi.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου