του Μανώλη Γερακιανάκη
Ήταν η ώρα περίπου 15:00 το μεσημέρι της Παρασκευής 10 Ιανουαρίου όταν μετά την νεκρώσιμη ακολουθία ηλικιωμένης στον ιερό ναό του Αγίου Ιωάννου στην κάτω παραλία της Ιεράπετρας και ενώ είχε απομακρυνθεί μόλις 20 μέτρα από την εκκλησία ο Τάκης, σωριάστηκε στην άκρη του δρόμου.
Τρέξαμε κοντά του και διαπιστώσαμε ότι ούτε ανέπνεε ούτε σφυγμό μπορούσαμε να βρούμε και γνωρίζοντας τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, συμπεράναμε ότι έπαθε ανακοπή.
Αρχίσαμε αμέσως τις μαλάξεις στο στήθος, κάποιοι άλλοι καλούσαν το 166 και ο Γιάννης του έδωσε το φιλί της ζωής μέχρι που διαπιστώσαμε ότι πήρε έστω και μια αργή και βαθιά ανάσα.
Συνεχίζαμε αδιάκοπα μιας και μόλις σταματάγαμε χάναμε και αυτή την αργή ανάσα ενώ η προσπάθειες για το ΕΚΑΒ ήταν άκαρπες αφού το μοναδικό ασθενοφόρο της Ιεράπετρας ήταν σε διακομιδή.
Απελπισμένοι βάλαμε τον άτυχο Τάκη στην καρότσα ενός αγροτικού αυτοκινήτου που με μεγάλη ταχύτητα και επικίνδυνη πραγματικά οδήγηση, φτάσαμε στο νοσοκομείο χωρίς να σταματήσουμε στιγμή τις μαλάξεις και βλέποντας τις αργές ανάσες πιστεύαμε ότι υπήρχαν ακόμα ελπίδες σωτηρίας.
